Eerste begin
De scheepswerven zorgden voor een steiger tegenover Krimpen a/d Lek, zodat
het veer Slikkerveer - Krimpen a/d Lek in een driehoek kon gaan varen en zo
de verbinding met de Alblasserwaard werd hersteld. Toen na drie jaar deze
prachtige verbinding alweer dreigde te verdwijnen was snelle aktie geboden.
Door de tijdens de eerste reddingsaktie gelegde contacten met politici en
media kreeg de inzamelaktie "Piek voor de Pont" landelijke bekendheid en de
pieken stroomden uit alle hoeken van Nederland binnen. Toen het streefbedrag
van f 40.000,- (één piek van iedere mondige inwoner van Ridderkerk) op de
giro stond, kon de overheid moeilijk achterblijven. Er kwam nog een
uitputtende tijd van vergaderen en brieven schrijven, maar op 2 april 1982
was het "Slikkerveertje" weer in de openbare vaart. De kersverse vereniging
"Vrienden van de Voetveren" kon aan de slag om de andere met opheffing
bedreigde veren in de vaart te houden.
|
De vereniging werd 30 maart 1982 opgericht, toen het voet/fietsveer
Slikkerveer - Kinderdijk - Krimpen a/d Lek weer als openbaar veer in de
vaart kwam nadat het 1 jaar uitsluitend als bedrijfspont had gevaren (de
scholieren mochten ook mee). Toen eind 1979 bekend werd, dat de pont zou
worden opgeheven, startte de Ridderkerkse Meta de Visser de aktie "Piek voor
de pont". Zij had meteen al veel medestanders, omdat zij in 1973, toen het
pontje Slikkerveer - Kinderdijk (over de Noord) werd opgeheven, met succes
een handtekeningenaktie had ingezet om gemeente en provincie ervan te
overtuigen, dat dit veer niet kon worden gemist. Na oproepen in de streekbladen
waren er binnen 10 dagen 5000 handtekeningen binnen, het begin van een aktie
die in 1976 resulteerde in het driehoeksveer.